خانه / تلویزیون / آموزش / مقایسه تلویزیون‌های QLED سامسونگ با OLED

مقایسه تلویزیون‌های QLED سامسونگ با OLED

تفاوت تلویزیون‌های OLED و QLED چیست؟

OLED چیست؟ کوانتوم ال ای دی QLED چیست؟ QLED مخفف چیست؟ تفاوت های تلویزیون های QLED سامسونگ با تلویزیون‌ های OLED در چیست؟ همه‌ی این سوالات با آمدن تلویزیون‌های OLED و QLED ذهن کاربران را مشغول کرده‌اند و رقابت و نبرد را بین بزرگترین سازندگان تلویزیون، سخت‌تر کرده است. ما در این مقاله با ذکر تفاوت‌های تکنولوژی های OLED و QLED تا حدودی سردرگمی‌های افراد را در خصوص خرید تلویزیون کم می‌کنیم. قبل از اینکه به سراغ تفاوت های تلویزیون های QLED و OLED بپردازیم، بهتر است که ابتدا با نمایشگر های ال سی دی و LED و طریقه ی کار ان ها آشنا شویم.

LCD چیست و چه تفاوتی با LED دارد؟

LCD مخفف عبارت اسمی Liquid Crystal Display به معنی نمایشگر کریستال مایع است که نور پس زمینه آن با استفاده از لامپ های فلئورسنت یا همان CCFL (لامپ های بزرگ شبیه لامپ های مهتابی) تاًمین می‌شود. کریستال مایع که همانند فیلتری در نمایشگرهای LCD عمل می‌کند نور بی رنگ لامپ های فلئورسنت را به رنگی تبدیل می‌کند. لامپ های تأمین کننده نور ، در پشت صفحات حاوی کریستال مایع قرار می گیرند. کریستال مایع همانطور که از نامش پیداست ترکیبی از خصوصیات مایعات و جامدات را داراست (با کمی بی دقتی می‌توان گفت که خصوصیات آن به شمع نزدیک شمع است). با تغییر عواملی محیطی مانند دما نحوه ی آرایش مولکول های سازنده کریستال مایع تغییر می‌کند و تغییر حالت این ماده به مایع و یا جامد صورت می گیرد. دلیل اینکه نمایشگر لپ تاپ ها در هوای بسیار سرد و گرم در نمایش تصاویر دچار اختلال می‌شوند به همین کریستال مایع بر می گردد. با اعمال بارهای الکتریکی و تغییر ولتاژ به این مایع کریستالی داخل صفحه، کریستال ها آرایش جدیدی به خود می گیرند و بسته به جریان الکتریکی اعمال شده یا نور را از خود عبود می‌دهند و یا عبور نمی دهند. منظور از نور همان نور پس زمینه ایست که توسط لامپ های فلئورسنت تأمین می‌شود. در گذشته تلویزیون‌های زیادی با چنین نمایشگرهایی ساخته می‌شدند؛ اما امروزه تعدا­د آن‌ها به حداقل رسیده و به جای آن از نمایشگرهای LED استفاده می‌شود.

نمایشگرهای LED در واقع همان ­نمایشگرهای LCD با نور پس زمینه ال ای دی هستند که به جای استفاده از لامپ های فلوئورسنت از لامپ‌های LED برای تأمین نور پس زمینه در آن‌ها استفاده شده است. پس ساختار اصلی LED از دو بخش اصلی پانل LCD (صفحه نمایش کریستال مایع) و نور پس زمینه ال ای دی (لامپ های کوچک LED) تشکیل شده که با عبور جریان برق از آن فعال شده و به خلق تصاویر زیبا بر روی نمایشگر می پردازد. امروزه سازندگان برای بازاریابی بیشتر خودشان، تلویزیون‌های LCD با نور پس زمینه ال ای دی (LED-backlit LCD) را با نام تلویزیون های LED خطاب می‌کنند. با جایگزین شدن لامپ های ال ای دی به جای لامپ های فلئورسنت در چندین سال گذشته، صفحات LCD نازک تر، سبک تر، بادوام تر، به صرفه تر شدند و همچنین از زاویه دید و کنتراست بالاتر برخوردار شدند.

مقایسه تلویزیون LED با LCD

مقایسه نمایشگرهای QLED و OLED

QLED چیست؟

QLED یک اصطلاح بازاریابی است که سامسونگ با تغییرات کوچکی در تلویزیون‌هایی که دارای فناوری نقاط کوانتومی (Quantum-Dot) بودند، استفاده کرد. این یک فناوری جدید و منحصربفرد نیست و در تلویزیون‌های SUHD قبلی سامسونگ نیز دیده شده بود. اگر به زبان ساده تری بخواهیم توضیح دهیم، سامسونگ با ایجاد تغییراتی کوچک و کاربردی در تلویزیون‌های SUHD، با سیاست بالایش نام تلویزیون‌های جدید مجهز به فناوری نقاط کوانتومی را QLED نامید. QLED که ادامه دهنده راه تلویزیون‌های SUHD است، در حقیقت یک LED پیشرفته است که در آن از لایه ذرات کوانتومی استفاده شده است. تلویزیون‌های SUHD سامسونگ در سال 2016- 2015 میلادی با بهره‌مندی از فناوری کوانتوم‌دات نحوه نمایش رنگ ها را به بهترین شیوه انجام می‌دادند. سامسونگ در سال 2017 با ایجاد تغییرات کوچکی، تلویزیون‌های بالارده‌ای که به تکنولوژی SUHD مجهز بودند را با نام اختصاری QLED معرفی کرد و سایر سازندگان را به استفاده از این تکنولوژی در تلویزیون‌ها فرا خواند. همچنین سامسونگ در منابع خبری خود اعلام کرد که شرکت های دیگری از تکنولوژی QLED برای تلویزیون‌های ال ای دی دارای نقاط کوانتومی استفاده کرده‌اند. در اواخر آوریل 2017 همکاری این شرکت کره‌ای با تولیدکنندگان چینی نظیر TCL و Hisense اتحاد QLED را رسمی کرد که هم اکنون این کمپانی ها در خط تولید QLED فعالیت می‌کنند.

QLED چیست؟

OLED چیست؟

اگر چه بین تکنولوژی‌های OLED و QLED به لحاظ املایی تنها در یک حرف اختلاف وجود دارد؛ اما نحوه ارائه تصاویر در هر کدام از آن‌ها بسیار متفاوت است. OLED که مخفف عبارت اسمی Organic Light Emitting Diode به معنای ديود نوری از جنس مواد آلی (ارگانیكی) می‌باشد تاکنون مورد استفاده کمپانی‌های مختلفی مانند ال جی، سونی و پاناسونیک در ساخت تلویزیون‌های اولد قرار گرفته است. پنل OLED که از دو الکترود (کاتد و آند) تشکیل شده، با تغییر ولتاژ ارتباط بین الکترودهای کاتدی و آندی را توسط لایه شفاف شیشه‌ای برقرار می کند که در نتیجه آن تابش نور صورت می‌گیرد. پنل های OLED ال جی در دو نوع OLED و WOLED ساخته شده اند. در پنل های OLED مانند کلیه نمایشگر های LCD هر پیکسل دارای سه ساب پیکسل آبی، سبز و قرمز  می باشد؛ اما در نوع WOLED هر پیکسل علاوه بر داشتن سه ساب‌پیکسل آبی، سبز و قرمز به ساب‌پیکسل سفید نیز مجهزند.

مقایسه تلویزیون های OLED و QLED

همانطور که در بالا به نحوه‌ی تولید نور در تلویزیون‌های LED اشاره شد و گفتیم که برای تأمین نور در این تلویزیون‌ها از لامپ های کوچک ال ای دی در پشت لايه كريستال مايع استفاده می‌شود، حال نوبت به تلویزیون‌های OLED می‌رسد. بر خلاف تلویزیون‌های LED ، LCD و QLED در پنل‌های OLED خبری از منبع نور نیست و خود پیکسل‌ها منبع رنگی خود هستند و با یک جریان الکتریکی برای تولید نور اقدام می‌کنند. با خاموش و روشن شدن خود پیکسل‌ها، نورهای رنگی در نمایشگرهای OLED تأمین شده و این چیزی است که صفحه نمایش های OLED را از LED جدا می‌سازد. در پنل‌های اولد به تعداد پیکسل‌های صفحه نمایش، دیودهای ارگارنیک ساطع کننده نور (قطعات ارگانیک الکترونیک یا همان LED) جای داده شده‌اند که هر کدام از آن‌ها نور خاص خودشان را منتشر می‌کنند. منظور از دیودهای ساطع کننده نور (Light Emitting Diode) همان لامپ‌های ال دی کوچکی هستند که در اثر اعمال ولتاژ روشن و خاموش می‌شوند. مثلاً زمانی که قسمتی از تصویر مشکی است پیکسل های مربوط به آن بخش که با مکانیسم 0-0-0 RGB نمایش داده می‌شوند، همانند یک پیکسل ساده عمل می‌کنند و در حالت خاموش باقی می مانند؛ به همین دلیل نمایش رنگ مشکی عمیق تر و  واقعی به نظر می‌آید. برای تشکیل یک پنل 4K OLED به تعداد  ۸,۲۹۴,۴۰۰ دیود کوچک لازم است و برای تلویزیون‌های Full HD این مقدار به طور دقیق به ۲,۰۷۳,۶۰۰ پیکسل می‌رسد. به بیانی ساده تر هر لامپ کوچک LED یک پیکسل را تشکیل می‌دهد که تولید رنگ و نور توسط همان لامپ صورت می‌گیرد.

معرفی تکنولوژی OLED

بعد از آنکه با نحوه کار هر کدام از پنل‌های OLED و QLED آشنا شدید، حال بهتر است به شرح مزایا و معایب هر کدام از تلویزیون های OELD و QLED بپردازیم. در مقایسه‌ی این دو نوع پنل از فاکتورهایی مثل کنتراست، روشنایی، زاویه دید، عمق رنگ سیاه، وزن، ضخامت و … استفاده می کنیم تا برتری هر کدام از این پنل ها بر دیگری مشخص شود و پیروز میدان شناسایی شود.

شرح مزایا و معایب تلویزیون های OLED و QLED

1. عمق رنگ سیاه « BLACK LEVEL »

مهمترین عامل در دستیابی به کیفیت تصویر عالی توانایی نمایشگر در تولید رنگ سیاه می‌باشد. اگر بخواهیم عمق رنگ سیاه را در تلویزیون‌های OLED و QLED مقایسه کنیم با توجه به اینکه تلویزیون‌های اولد با خاموش شدنشان به ایجاد رنگ مشکی می پردازند، عمق رنگ سیاه در این تلویزیون‌ها بسیار بالاتر از تلویزیون‌های کیولد است. در حالی که در تلویزیون‌های QLED برای نمایش رنگ مشکی دیودها خاموش نمی شوند و نشئت نور می تواند صورت گیرد. بنابراین عمق رنگ مشکی QLED به غلظت رنگ مشکی OLED ها نمی رسد. کنتراست که نسبت میزان روشنایی رنگ سفید را به روشنایی رنگ مشکی نشان می‌دهد، با عمق رنگ سیاه رابطه مستقیمی دارد؛ یعنی هر چه عمق رنگ سیاه بیشتر باشد، کنتراست تصویر نیز افزایش می‌یابد. بنابراین به لحاظ کنتراست و عمق رنگ سیاه تلویزیون‌های OLED به عنوان قهرمان میدان شناخته شده‌اند. بعد از آن‌ها پنل های QLED به دلیل اینکه نشئت نور در آن‌ها کمتر از LED است در نمایش رنگ مشکی و کنتراست عملکرد بهتری دارند.

برنده: OLED

عمق رنگ سیاه

2. روشنایی، HDR و درخشندگی (BRIGHTNESS)

هنگامی که بحث میزان روشنایی تلویزیون‌های OLED و QLED می‌رسد، تلویزیون‌های QLED در جایگاه بالاتری به نسبت OLED قرار می گیرند. تلویزیون‌های QLED سامسونگ این جایگاه والا را به لطف استفاده از لایه‌ی ذرات کوانتومی کسب کرده‌اند که به عنوان منبع تأمین نور در این تلویزیون‌ها و طیف رنگی چند میلیاردی از آن‌ها یاد می‌شود. در حال حاضر روشنایی تلویزیون‌های QLED بهتر از LCD و LCD بهتر از OLED است. نیت که واحد اندازه‌گیری میزان تشعشع نور در نمایشگرها می‌باشد در پنل های LCD، OLED و QLED مقدارهای متفاوتی دارد. طبق تحقیقات انجام شده در روشن ترین پنل های OLED این میزان به 700 تا 800 نیت و در تلویزیون‌های SUHD به 1000 نیت می‌رسد و طبق گفته سایت سامسونگ این میزان در تلویزیون‌های QLED در بازه 1500 تا 2000 نیت گزارش شده است. این اعداد و ارقام گویای این هستند که تلویزیون‌های QLED می توانند به سطح روشنایی بالایی به نسبت تلویزیون‌های LED و همچنین OLED دست یابند. پس برگ برنده را در این زمینه در دست دارند.

همه تلویزیون‌ها از سه رنگ قرمز، آبی و سبز به عنوان رنگ های پایه برای خلق تصاویر استفاده می‌کنند. نحوه تولید رنگ ها در تلویزیونها با هم متفاوت است و این رنگ ها در برخی از آن به واقعیت نزدیک‌ترند و در برخی معمولی به نظر می‌آیند. در تلویزیون‌های QLED از نقاط کوانتومی برای تولید رنگ خالص استفاده می شود و با برخورد و عبور نور LED از فیلترهای رنگی حاوی نقاط ریز کوانتومی، میلیاردها رنگ RGB خالص و طبیعی تولید و به نمایش گذاشته می‌شود. در تلویزیون‌های OLED که از پنل های نوع WOLED برای تولید رنگ استفاده می‌کنند. رنگ سفید با رنگ های قرمز، سبز و آبی ترکیب می‌شود و درجه خلوص رنگ ها کمی پایین می‌آید. بنابراین استفاده از نقاط کوانتومی در تلویزیون‌های QLED علاوه بر روشنایی بالا، درصد حجم رنگی این تلویزیون‌ها را افزایش داده‌اند و به همین دلیل در این تلویزیون‌ها تمامی رنگ‌های موجود در طیف رنگی، بدون از دست دادن اشباع و سیری بر روی نمایشگر ظاهر می‌شوند. سازندگان تلویزیون QLED همچنین اذغان داشته‌اند که این تلویزیون‌ها برای محتویات HDR بسیار مناسب هستند، زیرا هم طیف رنگی بالایی دارند و هم میزان درخشندگی نور در آن بسیار خیره کننده است.

برنده: QLED

روشنایی تلویزیون های QLED

3. طیف رنگی ( COLOR SPACE )

تلویزیون‌های QLED 2017 سامسونگ که موفق به اخذ تأیدیه “۱۰۰ درصد حجم رنگی” شدند، به نسبت سایر تلویزیون‌های دیگر توانایی و تخصص بهتری در تولید رنگ‌ها دارند. لایه ی ذرات ریز کوانتومی که در نتیجه بهبود نور پس زمینه به تلویزیون‌های LED اضافه شد، دقت، روشنایی و حجم رنگی را افزایش می‌دهد. اگر چه QLED ها به لحاظ تئوری رنگ های اشباع و سیر شده را حتی در روشنایی‌های بالا نیز به تصویر می کشند؛ اما ما هنوز هم نمی توانیم در شرایط طبیعی این ادعا را ثابت کنیم. سامسونگ درصد حجم رنگی گسترده‌ای را در تلویزیون‌های QLED 2018 اعمال کرد؛ اما باز شواهدی برای غلبه‌ی تکنولوژی QLED بر OLED کافی نیست. بنابراین به لحاظ طیف رنگی این دو تکنولوژی امتیاز مساوی می گیرند.

نتیجه: مساوی

طیف رنگی گسترده تلویزیون های QLED

4. زمان پاسخ دهی ( RESPONSE TIME )

زمان پاسخ دهی به مدت زمان مورد نیاز برای خاموش و روشن شدن هر دیود گفته می‌شود. هر چه کوتاهتر باشد، تاری ناشی از حرکت اجسام سریع کمتر است. با توجه به مباحث گفته شد در بالا، هر دیود کوچک در پنل OLED حکم یک پیکسل را دارد و به صورت مستقل کار می‌کند، پس به سادگی می‌توان فهمید که زمان پاسخ دهی OLED به نسبت QLED کمتر است. زیرا OLED برای تولید نور و رنگ به منبع جداگانه وابسته نیستند. در مقابل دیودهای موجود در تلویزیون‌های QLED نه تنها به نسبت OLED عملکرد کندتری دارند، بلکه به نسبت پنل LCD نیز در تغییر وضعیت پیکسل ها، کندتر عمل می‌کند. لامپ های تلویزیون‌های QLED به دلیل اینکه برای تغییر وضعیت به جای یک پیکسل مجبورند تا خوشه و یا کل پیکسل ها را به صورت همزمان تغییر دهند به زمان بیشتری نیاز دارند. بنابراین تلویزیون های OLED به نسبت تلویزیون‌های QLED ، LED و حتی پلاسما (که به نرخ رفرش پایین معروف است) کمترین زمان پاسخ دهی را ازآن خود کرده‌اند و به عنوان بهترین تلویزیون با زمان پاسخ دهی کم در بازار شناخته شده‌اند.

زمان پاسخ دهی در تلویزیون‌های LCD می تواند بسته به مدل فرق کند، یعنی در برخی مدل های پایین رده، افزایش این زمان می تواند باعث ایجاد تاری و افت کیفیت شود و در بسیاری از مدل های 4K HDR این زمان سریع تر و کوتاه تر می شود. تغییر رنگ و تغییر وضعیت در تلویزیون‌های LCD کمتر از QLED است در نتیجه زمان پاسخ دهی آن‌ها نیز کمتر است.

برنده: OLED

زمان پاسخ دهی

5. تأخیر ورودی ( INPUT LAG )

همانطور که در مقالات قبلی مانند بهترین تلویزیون مخصوص بازی و … درباره تأخیر ورودی یا همان (INPUT LAG) صحبت شد در این مقاله نیز می‌توان به عنوان معیاری برای مقایسه تلویزیون‌های OLED و QLED استفاده کرد. تأخیر ورودی که با میلی ثانیه اندازه‌گیری می‌شود، به مدت زمان لازم برای دریافت تصویر از یک منبع بر روی نمایشگر تلویزیون گفته می‌شود. هر چقدر این مقدار کمتر باشد صدا و تصویر به صورت همزمان منتقل شده و دیدن فیلم از پخش کننده ها، گیرنده ها و همچنین پخش بازی با کنسول ها دلچسب تر خواهد شد. اگر چه این مقدار چند میلی ثانیه در نمایش فیلم زیاد مشکل ساز نیست؛ اما در انجام بازی‌های اکشن که نیاز به عکس العمل سریع دارند، می تواند تاثیر بسزایی داشته باشد. نخستین تلویزیون‌های OLED با آمدن کنسول های بازی جدید و پیشرفته HDR، تأخیر ورودی HDR چندان خوبی نداشتند به همین دلیل سازندگان تلویزیون‌های OLED (ال جی و سونی) تصمیم گرفتند تا در تلویزیون‌های OLED جدید قابلیت INPUT LAG را ارتقاء دهند. اگر بخواهیم تأخیر ورودی در تلویزیون‌های QLED را بررسی کنیم باید بگوییم که این معیار در مدل های مختلف، متفاوت است. با توجه به اینکه تلویزیون‌های OLED جدید با قابلیت‌های یک بالارده تولید شد یعنی در آن‌ها قابلیت هایی مانند HDR ، 4K، اتصال به اینترنت و جدیدترین امکانات نرم افزاری دیده می‌شود می توانیم بگوییم که این تلویزیون‌ها به نسبت تلویزیون‌های پایین رده LED خیلی سرترند. با کمی جستجو و تحقیق در بین تلویزیون‌های LED نیز محصولات بسیار خوبی را می‌توان برای بازی پیدا کرد که دارای حداقل تاخیر ورودی هستند و گزینه ای خوب برای گیمرها هستند.

نتیجه: تساوی OLED و QLED؛ زیرا هر دو دارای مدل هایی مناسب با تاخیر ورودی کم هستند.

تأخیر ورودی « INPUT LAG »

6. زاویه دید ( VIEWING ANGLES )

زاویه دید اصطلاحی است که به هنگام خرید تلویزیون، مانیتور، گوشی و سایر دستگاه های دیجیتالی مجهز به نمایشگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. به حداکثر زاویه ای دیدی که هر کاربر می تواند از سمت های راست، چپ، بالا و پایین با نمایشگر داشته باشد، تا باز هم نظاره گر تصاویر با کیفیت باشد را زاویه دید می گویند. زاویه دید هر نوع پنلی فرق می‌کند. در بحث زاویه دید برنده میدان دوباره OLED است؛ اما در نمایشگرهای QLED بهترین حالت برای دیدن تصاویر، تماشای تلویزیون از روبرو است. هر چه به سمت راست و یا چپ بروید با کاهش دقت رنگ و کنتراست روبرو می شوید. هر چند که در بین تلویزیون‌های کیولد، مدل هایی هم یافت می‌شود که زاویه دید بالایی دارند، اما باز دست اولدها را به عنوان برنده بالا می بریم. پنل‌های IPS ال جی که به زاویه دید بالا معروفند در مقابل OLED کم آورده‌اند و هنوز رقیبی برای OLED وجود ندارد. با توجه به اینکه بالارده‌ترین تلویزیون‌های QLED سامسونگ که از جدید فناوری ها در طراحی و ساخت پنل بهره می‌برند و با داشتن پوشش ضد انعکاسی در راه زاویه دید بالا تلاش کرده اند؛ اما باز هم زاویه ی دید آن‌ها به به پای زاویه دید 84 درجه OLED نمی رسند. انتظار می رود که در تلویزیون های QLED 2018 سامسونگ شاهد زاویه دید بالایی باشیم.

برنده: OLED

زاویه دید تلویزیون OLED و QLED (VIEWING ANGLES)

7. اندازه ( SIZE )

اندازه نمایشگر که همان اندازه‌ی قطر صفحه نمایش است، معمولاً بر حسب اینچ بیان می‌شود. با توجه به اینکه هزینه تولید یک نمایشگر OLED به نسبت دیگر پنل‌ها بالاتر است؛ بنابراین ساخت آن‌ها در اندازه‌های بزرگ نیز موجب افزایش قیمت‌شان می‌شود. هر چند که اخیراً مدل های 55، 65، 77 و حتی 88 اینچ از تلویزیون‌های OLED در دسترس هستند؛ اما حداکثر تولید تلویزیون‌های OLED در اندازه های 55 اینچ و 65 اینچ صورت گرفته است. در تلویزیون‌های LCD و QLED به لحاظ اندازه هیچ گونه محدودیت تولیدی وجود ندارد و در اندازه‌های مختلف و بزرگ 100 اینچ نیز می‌توان آنها را پیدا کرد. این مسئله‌ی زیاد جدی برای OLED نیست، زیرا خریداران تلویزیون بیشتر به دنبال سایزهای 55 اینچ و 65 اینچ می گردند (نه سایز های 100 اینچ به بالا)، که OLED هم در این اندازه های موجودست. در آخر می‌توان برگ برنده را به لحاظ اندازه به دستان QLED سپرد.

برنده: QLED

زاویه دید تلویزیون OLED و QLED (VIEWING ANGLES)

8. طول عمر ( LIFESPAN )

هر پنلی برای خود طول عمری دارد که با استفاده بهینه می‌توان موجب افزایش آن شد. از آنجا که تلویزیون به عنوان جعبه جادویی و سرگرم کننده کانون خانواده به حساب می‌آید، باید از طول عمر بالایی برخوردار باشد. طبق گفته ال جی در صورتیکه روزانه 5 ساعت از تلویزیون OLED خود استفاده کنید، پس از گذشت 54 سال تازه تلویزیون‌تان به نیم از روشنایی اولیه‌اش می‌رسد. تلویزیون‌های QLED که از حداکثر روشنایی برخوردارند به دلیل قدمت بسیار طولانی و همچنین استفاده از نقاط کوانتومی جدید فلزی، در آزمون های طول عمر سربلند بیرون آمده‌اند و به نسبت تلویزیون‌های OLED طول عمر بالایی دارند. پس اگر نگران طول عمر تلویزیون‌تان هستید، تلویزیون‌های QLED انتخاب ایده آلیست.

برنده (در حال حاضر): QLED

9. سوختگی تصویر ( screen burn-in )

اساس کار OLED که به روشن و خاموش شدن مستقل پیکسل ها برمی گردد، OLED را در معرض سوختگی پیکسل ها قرار داده است. همانطور که گفته شد برای نمایش یک رنگ از یک پیکسل جداگانه استفاده می‌شود. ممکن است گاهی به دلایلی قسمتی از تصویر (مثلاٌ لوگوی شبکه) برای مدت طولانی ثابت و بدون حرکت باقی بماند، که در این صورت پیکسل‌های آن قسمت مجبورند مدت زیادی روشن باقی بمانند و در نتیجه‌ی این روشن ماندن طولانی مدت پیکسل‌ها، کم نور شدن پیسکل ها و سوختگی آن‌ها را به دنبال دارد. طبق تحقیقات زیادی که در زمینه طول عمر پیکسل‌ها انجام گرفته شده، مشخص شد که اگر به مدت طولانی پشت سر هم از تلویزیون OLED برای انجام بازی استفاده کرد، با اثراتی از پیکسل سوختگی و بر جای ماندن شبحی از تصویر مواجه می‌شوید. اما تلویزیون‌های QLED به این لحاظ از مصونیت بالاتری برخوردارند.

نتیجه: برتری QLED

زاویه دید تلویزیون OLED و QLED (VIEWING ANGLES)

10. ویژگی های طراحی و مصرف انرژی ( Design and energy consumption )

تلویزیون‌های OLED به دلیل نبود لایه‌ی لامپ‌های ال ای دی و لایه‌ی ذرات کوانتومی، از ضخامت، وزن و همچنین مصرف انرژی کمتری به نسبت تلویزیون‌های LED و QLED برخوردارند.

نتیجه: برتری OLED

ویژگی های طراحی و مصرف انرژی

11. قیمت ( PRICE )

در ابتدا که تنها سازنده تلویزیون‌های OLED ال جی بود، این تلویزیون‌ها قیمت بسیار بالایی داشتند، با آمدن تکنولوژی QLED به صحنه رقابت و استقبال کمپانی‌های معروفی همچون سونی و پاناسونیک از این فناوری، قیمت این پنل ها تا حدودی کاهش پیدا کرد. هم اکنون قیمت تلویزیون‌های هم رده OLED و QLED با هم اختلاف چندان زیادی ندارد. با توجه به اینکه در این تلویزیون‌ها از فناوری‌های بالارده‌ها استفاده می‌شود باید انتظار قیمت بالا را هم از این تلویزیون‌ها داشته باشیم. پس کسانی که مشکلی بابت بودجه و قیمت تلویزیون ندارید، به دنبال مدل های QLED و OLED می روند.

نتیجه: برتری نسبی QLED

جمع بندی

بر طبق بحث های مطرح شده در بالا و تحقیقات انجام شده در زمینه تفاوت تلویزیون‌های OLED با QLED ، ما به صورت آشکار دیدیم که درست است که هر کدام از تکنولوژی‌های نمایشگر ، برتری خاصی خودشان را دارند؛ اما باید ببینیم که این برتری ها واقعا حائز اهمیت است یا نه؟ به طور کلی می‌توان گفت که برتری‌های OLED به نسبت QLED بسیار مهمتر و کاربردی تر هستند. این مسئله در محدودیت تولید OLED در اندازه‌های مختلف بسیار آشکار است. برای تعیین برنده‌ی اصلی اگر بخواهیم امتیازات و ویژگی های بارز هر کدام از تکنولوژی‌ها را حساب کنیم، در پنل‌های OLED می‌توان به کیفیت تصویر بالا، کنتراست بالا، زاویه دید عالی، ضخامت، وزن و مصرف انرژی پایین اشاره کرد، که فاکتورهای مهمی برای اکثر خریدارن تلویزیون است. همچنین اگر بخواهیم خلاصه ای از برتری‌های تلویزیون‌های QLED را بیان کنیم می‌توان میزان روشنایی و درخشندگی تصاویر، قیمت پایین، تولید در اندازه های بالا (کمتر کسی خواهان تلویزیون‌های سایز بالای 100 اینچ است)، طول عمر بالاتر و مصونیت در برابر سوختگی اشاره کرد. به غیر از روشنایی بالا هیچ کدام از موارد مثبت QLED به کیفیت تصویر اشاره ندارند که آن هم برای افرادی که از تلویزیون در اتاق‌های پر نور استفاده می‌کنند بیشتر کاربرد دارد. پس در این نقد و بررسی تلویزیون‌های OLED پیروز میدان هستند و جایگاه اصلی بهترین تلویزیون را ازان خود کرده اند.

چنانچه هرگونه سوال، نظر و یا تجربه ای در مورد تلویزیون های OLED و QLED دارید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

منبع: www.digitaltrends.com

همچنین ببینید

راهنمای خرید کولر گازی

بهترین کولر گازی کدام است؟ راهنمای کامل خرید کولر گازی

بهترین کولر گازی کدام است؟ راهنمای خرید کولر گازی؛ انتخاب کولر گازی با توجه به …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.